Bod is geaccepteerd!
Soms kom je bijzondere dingen tegen in een consult. Dit is de eerste van een serie van bijzondere verhalen in mijn praktijk op het Fort bij Nigtevecht.
Normaal gesproken begin ik een consult met een vijftal bewijzen (dat hoort zo) van een dierbare overledene, zodat een cliënt deze persoon kan herkennen. Bijvoorbeeld wat voor werk hij/zij deed, het karakter of hoe de persoon is overleden. De cliënt reageert dan kort met: ja, nee of ik weet het niet. Deze keer was het de bedoeling dat de cliënte een vraag mocht stellen.
Tijdens het consult kwam er een vrolijke en doortastende oma door. Verschillende kenmerken over oma werden door de cliënte herkend. Tot mijn verrassing kwam er zelfs een naam door: Katharina en ook iets met Rina. Cliënte herkende de naam meteen. Haar oma vond de naam Katharina bij leven een hele mond vol en bovendien een beetje tuttig. Daarom noemde ze zichzelf Rina. Als een naam zo specifiek klopt, is dat een sterke aanwijzing dat de verbinding helder is en dat er weinig ruis op de lijn zit.
De uiteindelijke vraag van de cliënte was welk bod zij de volgende dag moest doen op het huis dat zij en haar man op het oog hadden. Op mijn vraag aan oma zag ik als antwoord een bedrag: €798.000. Cliënte reageerde enigszins teleurgesteld. De vraagprijs van het huis was namelijk €800.000 en er waren meer gegadigden. Als zij onder de vraagprijs zouden bieden maakten ze weinig kans. Ze vertelde dat het een prachtig huis was, maar dat de prijs eigenlijk aan de hoge kant lag. Daardoor zou er weinig financiële ruimte overblijven voor een verbouwing.
Mmm dacht ik, ik had dat getal natuurlijk niet voor niets gekregen. Voorzichtig zei ik daarom: ‘Je weet dat ik niet aan toekomstvoorspellingen doe, maar zou het kunnen zijn dat er misschien een ander huis op jullie pad komt, waarbij dit bedrag wel de bedoeling is?’ Zeker omdat de prijs van dit huis eigenlijk net iets te hoog ligt. Wees dus niet al te teleurgesteld als dit huis het niet wordt. Een paar maanden later ontving ik deze foto van de cliënte met de tekst: Bod is geaccepteerd!
Ze had inderdaad € 798.000 geboden — maar niet op het huis waar we het tijdens het consult over hadden. Het was een ander huis.
Help ik zie er te jong uit
Medio juni 2026 benaderde Foto Formation (waar ik ingeschreven sta als model) mij voor een shoot. Ik was blij verrast want het was inmiddels decennia geleden dat ik was gebeld. De opdracht was voor een museum en de bijverdienste kon ik goed gebruiken. Tof dat ik nog op mijn 58e nog gevraagd word!
Maar de volgende dag kreeg ik van Foto Formation een appje: de klant geeft aan dat je er te jong uitziet met wat ze voor ogen hebben. De optie mag er helaas dus weer uit. Hoop dat er snel een andere leuke aanvraag voor je komt. En ik ga nadenken over je retraite Masterclass in Happiness.
Toen ik dit in de wekelijkse Dans je Vrij! groep vertelde, riep dat wel wat hilariteit op. Hoe absurd, iedereen wil graag er jonger uitzien, en dan word je juist daarop afgewezen. Dit zette me aan het denken: dit is exact wat het is! Mensen schatten me vaak jonger in, ondanks alles (o.a. gepest op basisschool, extra ouders, 2x burn-out) wat ik heb meegemaakt. Hoe dan? Het antwoord is simpel: mijn jeugdigheid is geen gebrek aan levenservaring maar het resultaat ervan. Ik heb me niet laten kisten, maar ben er wel iets wijzer van geworden: namelijk hoe ga je om met tegenslagen zonder bitter te worden?
Wat is het geheim, hoe blijf je jong van geest?
1. Op nummer 1 staat je gezondheid en ontspanning, als dochter van twee Aziatische artsen is me dat met de rijstepaplepel ingegoten. Het Engelse woord dis-ease zegt het al: als je niet at ease (ontspannen) leeft maar vanuit stress, dan stagneert je energie. In onze maatschappij is stress onvermijdelijk. Dus wat belangrijk is, is hoe ga je met stress om? Houd je ruimte voor ontlading van stress of voor leuke creativiteit om weer op te laden? Toen mijn broer relatief jong overleed, waren mijn kinderen nog jong – 11 en 7 jaar – en werkte ik drie dagen in de week. Ik herinner me dat ik er voor mijn kinderen en partner wilde zijn, maar hen niet met mijn intense verdriet wilde belasten. Ik maakte een afspraak met mezelf voor het eerste half jaar na zijn overlijden. Zodra de kinderen naar school waren, nam ik iedere dag een half uurtje tijd voor mezelf om stil te staan bij mijn verdriet. Daarna kon ik weer verder. Ergens wel logisch, want als je iets leuks doet plan je daar ook tijd voor in, dus waarom niet voor de minder leuke dingen.
2. Leef vanuit je hart, maar gebruik je verstand. Keep it Simpel (KIS). Van de energie van kleine kinderen kun je veel leren: hun speelsheid, openheid, verwondering en creativiteit. Deze eigenschappen zijn we naarmate we ouder werden vaak afgeleerd. Meeste volwassenen leven vanuit hun verstand, piekeren vaak over het verleden of de toekomst. Kinderen leven in het nu. Zij en – dus ook wij – zijn al perfect, daarom houden we ook zo van baby’s.
3. Vertrouwen dat het goedkomt als zich iets vervelends voordoet. Vertrouw erop dat tegenslagen voorbijgaan. Dat lijkt makkelijker gezegd dan gedaan, maar ook hier geldt KIS. Kijk of leer van de schoonheid van de natuur en de onderlinge afhankelijkheid of samenhang. Een appelboom groeit bijvoorbeeld uit een klein pitje, maar is daarbij afhankelijk van water, de bodem, de zon en de lucht. De natuur is magisch. Wij zijn ook uit een zaadje en eicel ontstaan en vanuit dat minuscule gegroeid tot volwassene van bijv. 1,90m. Dat groeien gaat bijna vanzelf, want dat is onze natuur. In de film Anselm van Wim Wenders zegt de kunstenaar Anselm Kiefer: de natuur (en het heelal) is zo groots en wij zijn alleen een klein onderdeel hiervan. Hoe groot kunnen onze problemen dan zijn?
4. Overgave. Als je vertrouwen hebt en accepteert dat het leven gaat zoals het gaat, als je je realiseert dat je het niet alleen doet, dan is het makkelijker om je eraan over te geven. Hoe doe je dat die overgave? Sluit af en toe je ogen en voel de magie: je hart klopt, het bloed stroomt door je aderen, je longen nemen zuurstof op, het para sympathische en sympathische zenuwstelsel houden elkaar in balans. Dat krijg je cadeau, het leven is een cadeau. Het enige wat je hoeft te doen is je focussen op alles wat wel goed gaat in je leven en geniet, want alles wat je aandacht geeft groeit.
Dit is precies waarom ik nu mijn ervaringen deel in een Masterclass (met een knipoog want dit leren we niet op school). Niet omdat ik alle antwoorden heb, maar om samen te ontdekken wat werkt.
Wanneer voelde jij je voor het laatst echt jong van geest?